Aleje Jerozolimskie w okresie wielkiej modernizacji

Lata 60. i 70. XX wieku to czas dynamicznej modernizacji Alej Jerozolimskich. Po wojennych zniszczeniach ulica zyskała nowe, socjalistyczne oblicze – pojawiły się wysokościowce, nowoczesne hotele i pierwszy tunel.

Lata 60. – początek zmian

W latach 60. rozpoczęto budowę pierwszych powojennych wysokościowców. W 1965 roku oddano do użytku budynek „Supersam” (przy rondzie ONZ), a w okolicy zaczęły powstawać nowe bloki mieszkalne i budynki biurowe. Aleje Jerozolimskie powoli odzyskiwały funkcję reprezentacyjnej arterii miasta.

Lata 70. – największe inwestycje

To właśnie w latach 70. Aleje Jerozolimskie zmieniły się najbardziej:

  • 1974–1975 – budowa i otwarcie tunelu pod Alejami Jerozolimskimi (obecnie pod Rondem de Gaulle’a) wraz z Trasą Łazienkowską
  • 1974 – otwarcie Hotelu Forum (obecnie Novotel Centrum)
  • 1976 – oddanie do użytku Hotelu Victoria
  • Powstanie budynków przy rondzie ONZ i Emilii Plater

Aleje zyskały wtedy charakterystyczny wygląd – szerokie jezdnie, nowoczesne hotele i biurowce kontrastujące z ocalałymi przedwojennymi kamienicami.

Zmiana charakteru ulicy

Z peryferyjnej alei z lat 50. Aleje Jerozolimskie stały się nowoczesną, ruchliwą arterią komunikacyjną i biznesową. Były symbolem „socjalistycznej modernizacji” Warszawy – miejscem, gdzie spotykały się stare ruiny z nową architekturą PRL.


Najczęściej zadawane pytania

Tunel pod Alejami Jerozolimskimi został otwarty w 1975 roku wraz z Trasą Łazienkowską.

Hotel Forum (1974) i Hotel Victoria (1976).

Z ulicy pełnej ruin stały się nowoczesną arterią z wysokościowcami, hotelami i szerokimi jezdniami – symbolem socjalistycznej modernizacji Warszawy.

Tak – kilka przedwojennych kamienic przetrwało, ale dominowały już nowe budynki socjalistyczne.

Źródła: Archiwum m.st. Warszawy, zdjęcia archiwalne, Kronika Warszawy, materiały historyczne ZDM.